){kind=logo}
){kind=small}
){kind=logo}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=logo}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=logo}
){kind=logo}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=logo}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=logo}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=logo}
){kind=logo}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=logo}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=logo}
){kind=logo}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
Spodnie
SPODNIE MĘSKIE STREETWEAR: WORKWEAR, DENIM, CARGO I SZEROKIE KROJE
SPODNIE ROBOCZE, PODSTAWA GARDEROBY STREETWEAR
Najczęściej noszone na ulicy spodnie nie zostały zaprojektowane z myślą o ulicy. 874 Original od Dickies, wprowadzony w 1967 roku dla robotników z Teksasu, zdobył pozycję dzięki tkaninie z poliestru i bawełny, która się nie gniecie, oraz prostemu krojowi, który układa się na każdym bucie. Double Knee, z wzmocnionymi kolanami, rozwija tę samą użytkową logikę.
Carhartt WIP przeszło odwrotną drogę: wychodząc od amerykańskiej odzieży roboczej, przeskalowało ją na europejską modłę, z modelem Brandon w denim i modelem Landon z pranej tkaniny. A Service Works posuwa tę logikę jeszcze dalej, aż do kuchni, oferując spodnie szefa kuchni zaprojektowane tak, by nosić je po serwisie. Trzy źródła, jedna zasada: spodnie robocze ocenia się po gramaturze i wzmocnieniach, a nie po logo.
JEANSY I DENIM: OD RAW DENIMU PO BAGGY
denim zajmuje największą część kategorii i odczytuje się go przez krój. BG10 od Bonnegueule oraz surowe denimy od Pierre Bassene stawiają na proste jeansy, które nabierają charakteru wraz z noszeniem — takie, które nosi się codziennie przez rok, zanim trafią do prania. Z kolei True Religion oferuje model Ricky o prostym kroju, Billy bootcut i Bobby baggy z charakterystycznym przeszyciem Super T, podczas gdy Ice Cream i Billionaire Boys Club traktują jeans jak wzorzyste płótno, z haftowanym Running Dog albo Arch Logo.
Pomiędzy nimi Études Studio proponuje sprany na czarno Denim Pant oraz garniturowe spodnie Cooper, przypominając, że garderoba streetwear nie wyklucza wełny. Wybór zależy od grubości: denim o gramaturze 14 uncji stoi niemal sam i wymaga kilku tygodni rozchodzenia, podczas gdy 11 uncji jest wygodne już od pierwszego dnia.
SZEROKIE SPODNIE, CARGO I LUŹNE KROJE
Sylwetka skręciła w stronę luźniejszych fasonów i kategoria podąża tym śladem. Wide Leg od Daily Paper opada prosto od bioder aż po kostkę. Gramicci wywodzi się ze wspinaczki — marka założona w 1982 roku przez kalifornijskiego wspinacza — i zachowuje swoje techniczne kody w modelach Gadget Pant i Loose Tapered : klin w kroku ułatwiający unoszenie nogi, parciany pasek z klamrą regulowaną jedną ręką.
Spodnie cargo ocenia się natomiast po liczbie i rozmieszczeniu kieszeni. Model Invincible Cargo od Carhartt WIP umieszcza je na udzie, tam gdzie nie przeszkadzają w chodzeniu; nylonowe wersje od Casablanca oferują tę samą objętość w materiale, który charakterystycznie szeleści. Szeroki krój wymaga buta, który wizualnie go udźwignie: masywnego sneakera albo derbów na traktorowej podeszwie, a nie smukłej sylwetki, która zniknęłaby pod spodem.
JAK WYBRAĆ SPODNIE STREETWEAR
Wystarczą trzy pytania. Najpierw krój — prosty, loose, baggy, wide leg albo tapered — który determinuje całą resztę stylizacji. Następnie materiał: twill na co dzień, denim dla patyny, nylon dla lekkości, sztruks na zimę. Na końcu długość, i to punkt, który wszyscy zaniedbują: spodnie streetwear nosi się z nogawką opadającą na but, nigdy powyżej kostki, chyba że chce się uzyskać celowo skrócony efekt.
Na górę sweat albo t-shirt o podobnej objętości pozwala zachować proporcje. A jeśli to komfort jest ważniejszy niż bardziej dopracowany look, dział joggingów powiela dokładnie te same kroje w dzianinie dresowej.
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}